Αγαπητή μου 'Αννα , εδώ η καταστάσης είναι πολύ δύσκολες .
Πριν τρείς μέρες είχα πάει στο ποταμί για να πλήθω να πιώ νερό και να κάτσω ήρεμος να σκεφτώ τι είχα περάση όλον αυτόν το καιρό στον πόλεμο . Αλλα εκεί που ηταν ήρεμα και κάλα ,ακούγονται αρβίλες πάνω στην άσφαλτο , φοβήθηκα για την ζωή μου  και για εσάς , και τότε πέρνω το πηστόλη τράβηξα την σκαντάλη  και ο στρατιώτης πέφτει κάτω , είχα πάθει σοκ!!! δεν ήξερα τι έκανα έτρεξα γρήγορα σε αύτον για να δω αν ζεί ακόμα .Τελείκα είχε ξεψυχήσει.Μετά σκεγτόμουν ότι και αυτός είχε μία οικογένια που τον περίμενη στο σπιτικό του , δεν είμουν εγώ ήταν κάποιος άλλος , πραγματικά δεν το έκανα από μίσως άλλα γιατί φοβόμουν μην πάθω κατί και χάσω εσένα και την οίκογενια μου. Μετάμε βοήθησε ένας άλλος σταρτιώτης να τον  θάψουμε κοντά στο ποτάμι . Εδώ και δύο μέρες πάω και του αφήνω απο ένα λουλούδι . Επιζώ ο Θεός να με συνχώρεση.
Υ.Σ. Σε λίγες ημέρες έρχομαι στο χωριό .Με αγάπη ο στρατιώτης σου .